كسي كه مثل هيچكس نيست

بخواه باشم كنار تو ... جدا از حرف اين و اون

فقط يكبار آزادي براي قلب من كافي

رها كن روحمو از غم ، از اين پوچي و الافي

فقط يكبار دستاتو بزار تو دست خاموشم

نگو اين يكدفعه ... خواهش... منو كن تو فراموشم

شكستن حق قلبم نيست ، جدايي حق تقديرم

بدون تو تو اين برزخ دارم هر لحظه ميميرم

نه بارون حق چشمامه ، نه دلتنگي توان من

تو رحمي كن به فردا هام به روح ناتوان من

نگام رو به سياهي نيست ، ولي تاريكيه راهم

كجاست چشماي پر نورت ، چرا خاموشه پس ماهم

فقط يكبار راضي باش از اينكه پيش من باشي

نخواه بي من تو اين دنيا ، يه لحظه حتي تنهاشي

اگه تقصير من بوده حالا يار تو نابوده

نگو پايان خوبي نيست نزن حرفاي بيهوده

كي ديده روز فردارو ، غم تنهايي مارو

نگاتو گم نكن از من ، نبند چشماي بيدارو

براي روز تازه ورهايي از شلوغيه!

محبتو لگد نزن به زيرپاي منطقت

بگوكجاي قصه مونددلو نگاه صادقت

ذره به ذره ي تنت براي من مقدسه...

حتي اگه بخواي بگي حست نه عشقه...هوسه

يه شب خسته ميشم از اين تلاشم

ميگم بسه نميخوام با تو باشم!

يه شب خط ميكشم رو آرزوهام

اگرچه هر نفس تنهاي تنهام

يه شب تنهات ميزارم با غرورت

بااون ياراي زشت راه دورت

اگه حالا غرورم زير پاته

اگه چشمام هلاك يك نگاته

يه شب ميبيني از تو دور دورم

بپوسي دق كني تو بي حضورم

صدات كردم تو بهت وتوي ترديد

ميون جاده اي كه مرده خورشيد

صدات كردم تو نشنيدي صدامو

نديدي اشك روي گونه هامو

گذشتي بي تفاوت ساده ساده

شكستم تو خودم من بي اراده

تورومي ديدمو مي مردم انگار

تو توخوابو چشام بيدار بيدار

نگو ما همچو خط هاي موازي

گرفتيم سرنوشت خود به بازي

نگو هرگز رسيدن سهم ما نيست

نگو كه زندگي چون قصه ها نيست

بمون تو برقرار تا من فناشم

به جات من ميشكنم تا با تو باشم

بمون تا مه نشد تن پوش جاده

تو پاهات روي عرشه من پياده...

قدم هاتو كمي آهسته بردار

فقط يك لحظه بغضت رو نگه دار...